Narodziny religii chrześcijańskiej
Wśród wielu krajów podbitych przez rzymian znalazła się również Palestyna. W tym czasie jej mieszkańcy- Żydzi-ze szczególnym utęsknieniem czekali na przyjście Mesjasza. Wierzyli oni, ze wyzwoli on ich naród od wszelkich nieszczęść i dzięki niemu odbudują niepodległe państwo. Za wybawiciela zaczęto uważać Jezusa z Nazaretu. Jednak nauki, które głosił nie wzywały do zbrojnego powstania przeciwko rzymskiemu panowaniu. Wędrując po Palestynie, Jezus głosił, że ludzie powinni być przede wszystkim posłuszni przykazaniom bożym, z których za najważniejsze uważał przykazanie miłości. Za zgodne z przykazaniami życie obiecywał nagrodę po śmierci- życie wieczne. Twierdził, ż człowiek powinien kochać nie tylko Boga, ale również innych ludzi, w tym swoich prześladowców. Sam nazywał się synem Bożym. Jego słowa nie były jednak życzliwie przyjmowane przez wszystkich. W końcu został postawiony przed sądem i skazany na ukrzyżowanie. Po śmierci nauki Jezusa były kontynuowane przez apostołów- jego najważniejszych uczniów. Zwolenników Jezusa zwanego również Chrystusem ( co oznacza wyznaczonym przez boga na mesjasza) nazywano, i do dziś się nazywa, chrześcijanami. Czcili oni, podobnie jak żydzi, jednego Boga.